Druk, druk, druk. Reageren is niet de oplossing.

Heb jij op weg naar huis regelmatig het gevoel dat je niet meer precies weet wat je gedaan hebt vandaag? Dat je de hele dag zó druk was dat je eigenlijk het overzicht kwijt bent? Dan is de kans groot dat je in de reactiestand staat. Er gebeurt van alles om je heen; je wordt de hele dag geconfronteerd met gebeurtenissen die ook direct een reactie van je verlangen. Dat is dus geen leidinggeven maar geleefd worden. Dat gevoel kennen we goed en daarom wennen we er zo makkelijk aan. Als oermens wisten we niet beter. Toen moesten we de hele dag overleven en dus direct reageren als we eten zagen. Maar dat stadium zijn we evolutionair ontgroeid. Toch gedragen we ons nog steeds vaak zo. En dat is niet goed voor je. Het geeft je stress en chronische vermoeidheid én de resultaten zijn op deze manier meestal middelmatig. Je bent niet bezig om bewust en beheerst je doel bereiken.

Wat is dan wel de oplossing?

Al die ongewenste incidenten die je de hele dag bezighouden zijn geen op zich staande problemen. Het zijn symptomen van een onderliggend probleem. Dat is in de praktijk altijd een dilemma waarin jij een compromis gesloten hebt.

Bijvoorbeeld:

Je hebt je voorgenomen om meer te delegeren terwijl je mensen nog niet de vaardigheden, middelen en mentaliteit hebben om écht zelfstandig verantwoordelijk te zijn en je hebt ook nog niet de noodzakelijke controle-instrumenten ingericht om de boel op afstand in de gaten te kunnen houden. En daarom delegeer je in de praktijk soms wel en soms ook niet. Dat leidt tot onduidelijkheid; onzekerheid onder je mensen en stress bij jezelf, want je komt er altijd te laat achter dat iets niet gebeurt is, enzovoorts.

Vraag je dus steeds in alle eerlijkheid af van welk voornemen jijzelf eigenlijk half werk hebt gemaakt. Wees eerlijk tegen jezelf. Durf te erkennen dat je wel wilt delegeren, maar het ook weer niet aandurft om het grondig te doen.

Het is die halfslachtige houding bij leidinggevenden die ervoor zorgt dat we steeds met symptoombestrijding bezig zijn en niet met structurele oplossingen.  De structurele oplossing is steeds gebaseerd op het wegnemen van het dilemma. En het patroon is altijd weer hetzelfde:

  1. Je wilt iets bereiken
  2. Maar je bent bang voor de mogelijke nadelen
  3. En daarom ga je het een beetje doen
  4. Verwacht dan ook niet dat je je doel wel helemaal bereikt!

Vaak lijkt het écht wegnemen van de oorsprong van al die symptomen niet haalbaar. Start dan een proces van permanente verbetering waarvan je weet dat je iedere dag beter wordt, zodat je in ieder geval elke dag minder symptoombestrijding hoeft te doen. Om bij het voorbeeld te blijven: Zorg bij iedere situatie waarin jij weer iets op je bord krijgt onmiddellijk voor een structurele maatregel waardoor dit concrete geval zich niet meer kan herhalen en werk tegelijkertijd aan structurele veranderingen waardoor jouw mensen leren van hun fouten en jouw systemen leren van alle fouten.

Veel succes.

Herkenbaar? Neem gerust eens contact op voor een goed gesprek. Kost niks.